“let the dead rot
where they fall”
only a few years ago I would wonder
how can a man create this
how can a man enjoy this
now I know…
no MAN has neither created nor enjoyed this
and once again the relativity bows before my feet
for ones this is a noise, vomited by a hate driven creature
for others - a distorted yet pure voice of disappointment
of the Human
“If it is just as the one I dreamt of
just as the one I told your eyes about
If it is love - it’s time to leave
before it burns out
before you discover it
before you see what I hid behind it
The time of her truth’s passed
Now you scorn the lie
with which I feed our happiest moments”
neuma - it’s time to leave
once a while
I manage to forget
to put a mask on my face
and I find my asylum
in distorted sound
and chaotic rythm
the world finally gets me
right before the nightfall
when it’s to late to say anything
and in the corner
of the closing eye
I see a tear
and it’s red
to uroslo do uzaleznienia
dzwiek co rozrywa cie na czesci i sklada
spowrotem
im bardziej cos sie zmienia
tym bardziej pozostaje takie samo
a niewidzialna sila
wciąż pcha
głębiej
gdzie śmiech przez łzy
wita rodzący się świt
i wszystko zaczyna się od początku
być może istnieją ludzie którzy od kilku dni biegają sobie po zalanych słońcem ulicach i krzyczą “jak fajnie że mamy lato”
ja mam ochotę krzyczeć “skurwysynu, po raz kolejny mój pokój zamienił się w saunę połączoną z komorą gazową”
a poza tym niewiele się zmieniło
znów kilka pytań kilka odpowiedzi kilka pytań bez odpowiedzi
i wszystko w głowie
może jeśli zrobię tego lata coś głupiego (pojęcie względne) to uda mi się potem zrzucić to na karb udaru słonecznego??
no, ewentualnie wytłumaczę sobie to prawami Chaosu…
ps.impresja muzyczna: Black Cobra - El Doce del Octubre (mogło by już nadejść)
guess…is the cloud almost gone…or did she just arrive….??
anyway…i’m not afraid of storms…sometimes I pray for them…and they appear….
dziwny dzień
zaczynam mieć dość słów…
